Work and Travel Günlüğüm: Hayallerinize İnanın!

Benim Work and Travel maceram şöyle başladı. Amerika’yı gezmek, orada yaşamak hep çok istediğim bir şeydi. Work and Travel programıyla bu hayalimi gerçekleştirebilirdim ama kendi ülkemde bile hiç çalışmamışken, ilk çalışma deneyimimi Amerika gibi bir şehirde yapmak ve ailemden çok uzakta, tek başıma 4 ay yaşayacak olmak biraz beni korkutuyordu.

Ancak hem kendi ayaklarımın üstünde durmak için, hem de hayallerimi gerçekleştirmek için çok güzel bir fırsattı. Ailemin de desteğiyle, 3 arkadaşımla beraber bu güzel maceraya atılmaya karar verdik ve hızlıca işlemlere başladık.

Work and Travel programında, şirket seçimi, iş seçimi ve eyalet seçimi gerçekten önemli noktalar. Bu yüzden karar vermeden önce bir çok araştırma yaptım. Daha önce giden arkadaşlarımın fikirlerini aldım ve ona göre bir şirket seçtim. İş seçimi olarak hem İngilizce seviyeme uyan, hem de eğlenceli bir iş olan Cankurtaranlığı seçtim.

Eyalet olarak da bana hep önerilen Teksas’ı seçtim. İş görüşmeleri, yüzme sınavları derken, Teksas’ın New Braunfels şehrinde, büyük bir su parkında Cankurtaranlık olarak işi kaptım! Hayallerime adım adım yaklaşıyordum..

Bu yolda herkesi en çok korkutan şeylerden biri Vize sürecidir. Benim de, en çok korktuğum ve heyecanlandığım şeydi. Ya vize alamazsam? Ya gidemezsem? Düşüncesi bile korkunçtu. Vize randevu günüm gelmişti.

Amerika konsolosluğuna geldiğimde neredeyse heyecandan bayılacaktım. Sıramı beklerken etrafımda heyecandan kıpkırmızı yüzler, dua edenler, ret yiyenler, ağlayanlar, insana nereye geldik ben böyle dedirtecek türdendi. Dualarla, inşallahlarla, numaramın gelmesini bekledim. Ve işte benim sıram gelmişti, usul adımlarla vezneye doğru ilerledim. Şansıma güler yüzlü bir vizeci hanım denk geldi, biraz olsun rahatladım ve konuşmaya başladık:

”Nerede okuyorsun?, Hangi bölümdesin?, Amerika’nın hangi eyaletin de çalışacaksın?, Ne zaman ve nerede yüzmeyi öğrendin?, Biri boğulursa ne yapacaksın?” tarzında soruları arka arkaya sordu bende güzelce cevaplar vermeye çalıştım. Sonra sustu, bir şeyler imzaladı, mühür filan basmaya başladı. Tabi ben o sırada havale geçiriyordum.. Sonra TEBRİKLER, ViZENİZ ONAYLANDI dedi ve onay kağıdını uzattı. O an ki hislerimi tarif edemem, heyecanım bir anda büyük bir sevince dönüşmüştü, çok mutlu olmuştum. Artık hayallerime çok yakındım, hiçbir şey beni tutamazdı. BEKLE BENİ AMERİKA, BEN GELİYORUM!

Uzun bekleyişlerden sonra, Amerika’ya yolculuk günü geldi çattı. Garip duygular içerisindeydim. Yalnız gitmeyecek, arkadaşlarımla gidecek olsam da, birkaç saat sonra o uçağa binecek ve ailemden 4 ay uzak kalacaktım.

Havalimanına geldik ve arkadaşlarımla birlikte ailelerimizle vedalaştık. Sonra pasaport kontrol sırasına geldik. Arkada yaşlı ve meraklı gözler bırakarak, Pasaport kontrolünden sorunsuz geçtik ve mükemmel bir maceraya doğru adımlar attık. Artık hayallerimize giden uçağa binme zamanı geldi. Uçağa bindikten, yaklaşık 15 saatlik bir yolculuktan sonra, hayallerime, Amerika’ya gelmiştim. Heyecanım ve mutluluğum tarif edilemezdi. İşte şimdi asıl maceram başlıyordu!

Amerika’da ki 3 aylık sürecimde Teksas – San Marcos şehrinde Türk arkadaşlarımla birlikte güzel bir evde yaşadım. Çalıştığım su parkı da evime yarım saatlik uzaklıkta olan, New Braunfels şehrindeydi. San Marcos küçük ama çok güzel bir yerdi. Bir sürü Üniversite ve College bulundurduğu için öğrenci şehri de denebilir. Yemyeşil bir doğası ve birbirinden güzel nehirleri vardı. Geyikler ve sincaplar her yerde geziyorlardı. Bizdeki köpek ve kedinin yerini burada sincap ve geyikler almıştı.

Tüm Teksas’ta olduğu gibi, binalar, yemek porsiyonları, mağazalar, kafeler aklınıza gelebilecek her şey çok büyüktü. Onun dışında gerçek Teksas’ı size yaşatan kafeleri, kovboy botları satan mağazalar, kovboy kıyafetleri giyenler vardı. Teksas’ın kültürü ve oranın atmosferi gerçekten çok güzeldi. Orada yaşamak benim için çok farklıydı.

Saatlerce güneşin altında çalışmak insanı zorlasa da, büyük bir su parkında çalışıyor olmak ve havuz kenarında olmak, ilk iş deneyimim için eğlenceli bir başlangıç oldu. Cankurtaranlık her ne kadar basit gözükse de, dikkat ve sorumluluk gerektiren bir işti. Bazı zamanlar Teksas sıcağının altında sıcaktan bayılacak gibi olsam da, iş ortamım ve arkadaşlarımla çalışmak keyifliydi. Ama bir daha bu işi yapar mısın derseniz, biraz bu konu hakkında düşünmeye ihtiyacım olabilir..

İş hakkında yazdığım Work and Travel: Cankurtaranlık makalemi okuyabilirsiniz.

Çalışma dönemimin sonlarına doğru gezmeye Teksas’ın şehirlerinden başladım. Teksas’ın Başkenti Austin, Teksas’ın 2. en büyük şehri San Antonio, Teksas’ın küçük bir adası olan Galveston Adası.. Hepsi birbirinden güzel ve Teksas kültürünü derinlerine kadar yaşatan yerlerdi. 3 ay Teksas’ta kaldıktan sonra, Teksas’ın her yeri benim için İstanbul gibiydi.

Teksas’ta WAT yapmak konusunda şüpheleriniz varsa başka bir yazarın hazırladığı Work&Travel’ı Texas’ta Yapmanız için 8 Önemli Neden! ve Texas’ta Work And Travel Yapmanın 6 Dezavantajı galerilerinden kendinizce değerlendirme yapabilirsiniz.

Travel döneminde ilk durağım Kaliforniya’da San Diego’ydu. Güzel sahili, okyanusu, sörf yapan, sahil kenarında köpekleriyle koşan, spor yapan insanlarıyla, kafeleriyle Pacific Beach çok güzel bir yerdi. San Dieoga’da en çok etkilendiğim ve mutlu olduğum yer La Jolla Koyunda bulunan fok balıklarıydı. Hayvanları çok sevdiğim için, böyle bir hayvana kendi doğasında bu kadar yakın olmak ve onlarla fotoğraf çekebilmek benim için çok özeldi.

Yıldızlar üstünde yürüdüğünüz, kendinizi bir günlük ünlü hissettiğiniz, her yeri hareketli olan, meşhur Hollywood Bulvarı. Çocukluğumdan beri izlediğim tüm filmlerin çekildiği yerleri, yüzümde gülücüklerle ve hayranlıkla gezdiğim Universal Studios.

Güzel sokakları, yan yana pahalı mağazaları, kafeleriyle ve güzel evleriyle sizi büyüleyen Beverly Hills. Ve o devasa boyutta ki, filmlerde gördüğümüz, dağın üstünde yazan HOLLYWOOD simgesini canlı olarak görmek benim için harika bir duyguydu.

Melekler şehri Los Angeles, sokaklarıyla ve binalarıyla bana İstanbul’u anımsatmıştı. Kaliforniya’nın her şehri gibi burası da çok güzeldi. Ama benim için Los Angeles çok istediğim bir hayalimi gerçekleştirmemi sağladı ve Dodger Stadyumunda Beyonce konserine gittim. İnanılmaz atmosferiyle, en sevdiğim sanatçının konserine gitmek hayatımın en özel anlarından biriydi.

Los Angeles’ın kıyısında, ilk bakışta deniz üstünde bulunan lunaparkıyla beni büyülemişti. Santa Monica, sokak müzisyenleri, ilginç gösterileri, upuzun güzel sahili ve kalabalığıyla insana huzur ve neşe veriyordu. Aynı zamanda oynayanlar bilir, GTA 5 oyunu Santa Monica’da geçiyordu. Oyun dışında, gerçek hayatta da oralarda gezmek ve her şeyin oyunla birebir olması bana oyunun içindeymiş gibi hissettirmişti 🙂

Bir çölün üstüne kurulabilecek belki de, dünyanın en hareketli ve en ışıklı yeri Las Vegas. Adım attığınız ilk andan itibaren, buraya elektrik nasıl dayanıyor diye kendi kendine düşünmeye başlıyorsunuz. Bir şehir hiç mi uyumaz? Devasa otelleri, binaları, kumarhaneleriyle, sizi büyülüyor. Adım başı eğlencenin olduğu, kendinizi bir günlük milyarder hissettiren bir yer. Burada oteller çok ucuz olduğu için mükemmel bir otelin en üst katında, camından tüm Las Vegas’ı görebildiğim bir kral dairesinde kalmıştım, daire dediğime bakmayın 4 odalı bir ev büyüklüğündeydi. Bir daha öyle bir otelde hayatım boyunca kalamam herhalde.

Burayı nasıl anlatsam bilemiyorum ama Miami abartıldığı kadar varmış. O sahilinden, sıcacık okyanusundan hiç çıkmamak istemiştim. South Beach’te bütün yorgunluğumu üzerimden atmıştım, adeta tatil yapıp, güneşlenmiştim. Ocean Drive, Miami sokakları, barları, kafeleri adeta bambaşka bir yerdi kendimi bir yazlık beldesinde birkaç günlüğüne tatile çıkmış gibi hissettirdi. Amerika boyunca en huzurlu zamanları geçirdiğim yerlerden biriydi.

Amerika denince akla ilk gelen ve benim görmek istediğim yerlerin en başında gelen yerdi New York. Travel dönemimin son noktasıydı ve Amerika maceramın da son günleriydi. O yüzden tüm vaktimi New York’un her yerini gezmeye harcadım. Görkemli ve devasa Rockefeller gökdelenine çıkıp New York’a, Central Park’a ve Empire State binasına tepeden bakmak harikaydı.. O hiçbir yerde göremeyeceğiniz büyüklükteki Central Park’ta doğayla iç içe yürüyüş yapmak, gerçek gözle Rakun görmek eşsizdi. Times Square meydanının o büyük ekranlarında, Manhattan’ın güzel kalabalığında kendimi kaybetmiştim. O filmlerde gördüğümüz Özgürlük Heykeliyle, Brooklyn Köprüsüyle, metrolarıyla ve aklınıza gelebilecek her şeyiyle mükemmel bir şehirdi. Gerçekten gördüklerimiz ve anlatılanlar kadar güzeldi.

Amerika maceramın sonuna, dönüş vaktine geldiğimde gerçekten yaşadığım duyguları ifade edecek bir kelime bulamıyorum. Hem üzülüyordum, hem de ülkeme döneceğim için seviniyordum. Amerika’da olmanın verdiği zevki, maalesef oradayken tam anlamıyla anlayamamıştım. Ama Türkiye’ye dönünce anladım ki, ayaklarımın üstünde, özgür bir şekilde, Amerika’yı keşfetmek, belki de insanın yaşayabileceği en güzel deneyimlerden biriydi. Zorluklarıyla, yorgunluğuyla, mutluluğuyla Amerika maceram hayata bakış açılarımı değiştirmeme yardımcı oldu.

Kısacası yapamam dediğim her şeyi yaptım, olmaz dediğim hayallerim gerçek oldu ve bundan daha güzel bir şey olamaz. Hayallerinizin peşinden gidin ve kendinize güvenin. En güzel yıllarınızı, yeni yerler, yeni kültürler, yeni ülkeler keşfetmeye harcayın. Hayata bakış açınızın değiştiğini göreceksiniz..